Suriyeliler için bir kamu spotu dönüyor televizyonda.

Hadi onlara bir yardım eli uzatalım da şöyle şöyle yapalım…

Başbakan Yardımcısı Numan Kurtulmuş Suriyeliler için bilmem kaç milyar dolar harcadıklarını geçen gün açıkladı!

Şimdi…

Önce suriyedeki Türkmenler derdimizdi, şimdi memleketimizdeki suriyeliler!

Bu aklıma Jomo Kenyatta’nın şu sözlerini getirdi. Avrupalılar geldiklerinde onların elinde İncil, bizim elimizde ise topraklarımız vardı. Bize gözlerimizi kapatıp dua etmeyi öğrettiler. Gözlerimizi açtığımızda baktık ki İncil bizim, topraklarımız ise beyazların elindeydi…

Bunu buraya bırakıyorum.

“Yeni” Türkiye’ye yakışır şekilde söyle devam edeyim;

İslam Dini paylaşma ve yardımlaşmaya akrabalardan ve yakından başlamayı öğütler. Kur’an-ı Kerim’de Allah’u Teâla “…Anaya, babaya, akrabâya, yetimlere, yoksullara, yakın komşuya, uzak komşuya, yanınızdaki arkadaşa, yolcuya ve mâliki bulunduğunuz kimselere ihsân ile muâmele edin, iyi davranın…” (en-Nisâ, 36) buyurmaktadır.

“Komşusu açken tok yatan bizden değildir” hadis.

Misak-ı Milli sınırları içerisinde bütün komşular çok şükür “tok” bizde durum; Suriyelileri düşünüyorum gözlerim kapalı!

(Parantez içerisinde yazıyorum çiftçi, üretici, esnaf, kişi başı gelir, huzur, refah, dolar, faiz, ekonomi, açılım, Rusya, kriz, uçak, soğuk, don de me ye ce ğim!)

Diyarbakır – Toledo ilişkisi.

Toledo Unesco dünya mirası bir kent olmakla birlikte İspanya’nın dini başkentidir. Kilise, sinagog, caminin bir kareye sığdığı Don Kişot’un evidir.

Bu bilinenler, şimdi…

Don Kişot’un savaştığı yel değirmenlerini düşün ve onları sembolleştirerek bunun neyin savaşı olduğunu düşün?

Diyarbakır nasıl Toledo olur?

Merkezi taşırsın kale içi ve tarihi bir bölgenin adını Amed yaparsın (nasıl diyarbakırspor Amed olduysa) ve buraya Yeni Türkiye’nin “kültür” başkenti der, açılmaya devam edersin…

Hababam sınıfında müfettişin sorduğu bir soru vardı bunu hatırlatayım önce.
Hayır sorunun cevabı Hz. Şaban değil !

Soru: Vatan bizim neyimiz?
Cevap: Anamız…

Çocukken anneler denize giren çocuklarına “çok açılma” diye tembih ederdi..

Benden söylemesi…

Hikmet SAVATLI